آرشیو وبلاگ اسفند 1391
بهمن 1391
دی 1391
آبان 1391
مهر 1391
شهریور 1391
مرداد 1391
تیر 1391
خرداد 1391
اردیبهشت 1391
اسفند 1390
بهمن 1390
دی 1390
شهریور 1390
مرداد 1390
تیر 1390
خرداد 1390
اردیبهشت 1390
فروردین 1390
بهمن 1389
دی 1389
آذر 1389
آبان 1389
مهر 1389
شهریور 1389
مرداد 1389
خرداد 1389
اردیبهشت 1389
فروردین 1389
آذر 1388
تیر 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
تیر 1387
اردیبهشت 1387
آرشيو

آرشیو موضوعی حقوقی
سیاسی
اجتماعی
مذهبی
ادبی
اخلاقی
هنری
ورزشی
ملل
تاریخی
تصاویر
اقتصادی
مقالات منتشر شده
سوال از ما - پاسخ از شما
حکایات

لینک ها طراحی وب سایت
قالبهای رایگان وبلاگ

خروجی وبلاگ

قالب و كدهاي جاوا

نام روزهای هفته در ایران باستان

آیا میدانستید که در ایران باستان و در آئین پنج هزار ساله مهر (میترائیسم) روز یکشنبه مهرشید نام داشته که منظور از مهر میترا یا مهر خدای بزرگ آئین میترائیسم و معنی شید آفتاب و روشنایی میباشد.

آیا می دانید نام روزهای هفته فرنگی، از گاهنامه کهن ایرانی برگرفته شده است؟!

نام روزهای هفته در ایران باستان بدین گونه بوده است:

کیوان شید (شنبه) نخستین روز هفته به نام کیوان شید نامگذاری شده است که تشکیل شده است از کیوان + شید. کیوان بعد از مشتری بزرگترین سیاره شمرده میشود که 700 برابر زمین است. آن را زحل نیز نامیده اند. شید نیز به معنای نور و روشنایی است. از این رو، روز نخست ایرانی حکایت از سیاره روشن و نورانی دارد.

مهر شید (یکشنبه) روز دوم از هفته مهرشید است که مهر آن به معنای دوستی و مهربانی در پهلوی میتراست. مهر برگرفته شده از آئین هفت هزار ساله میترایی است. مهر همچنین ایزد عهد و پیمان است و در اوستا آمده است که هیچ چیز بر ایزد مهر پوشیده نخواهد بود. نامگذاری این روز به مهرشید حکایت از تعهدی است که بین مردمان باید برقرار باشد زیرا در ایران باستان پیمان شکنی و دروغ بزرگترین گناهان به حساب می آمده است. شید نیز به معنای روشنایی و نور می باشد.

مهشید (دوشنبه) مه بر گرفته شده از ماه است که این نیز از آیین میترایی کهن ایرانی آمده است. خورشید و ماه از تندیس های آئین میترایی بوده اند که نشان از قدرت و پویایی جهان آفرینش دارند. سومین روز هفته در ایران باستان به نام این نماد خداوند نامگذاری شد و آن را مهشید به معنای ماه روشن و نورانی نام گذاشتند.

بهرام شید (سه شنبه) بهرام برگرفته شده از ورهرام زبان پهلوی باستان است و از یک سو نام ستاره مریخ است. بهرام ایزد پیروزی در ایران باستان شمرده می شده است و اندیشه نیاکان ما بر این بوده است که خداوند یکتا (اهورامزدا) نیروهایش را برای اجرا در بین افراد بشر بین ایزدان (فرشتگان) خود تقسیم نموده است تا آنان، آن را برای مردمان پیاده کنند. از این رو بهرام، ایزد پیروزی نامیده شده بود و چهارمین روز هفته به نام روز پیروزی روشنایی بر تاریکی و غلبه انسان بر بدی ها و اهریمن نامگذاری شد.

تیرشید (چهارشنبه)تیر برگرفته شده از تیشتر پهلوی است. نیاکان ما تیر را ایزدان و نگهبان باران نامگذاری نموده اند و اینگونه می پنداشته اند که اهورامزدا برای یاری رسانی به کشاورزان و جلوگیری از خشکسالی و باروری زمین و سبز و سالم و پاکیزه ماندن جهان به ایزد باران فرمان میداده است که به یاری مردمان برسد. در کل این روز به نام روز روشنایی باران و خواست پروردگار برای حفظ طبیعت نامگذاری شده است.

اورمزد شید (پنجشنبه)اورمزد نام دیگری از دهها نام اهورامزدا است که همگی حکایت از قدرت و توانایی پروردگار دارند. این نام از واژه های پهلوی ارمزد، هرمزد، اورمزد، هورمزد، اهورامزدا، مزدا گرفته شده است. از این رو پنجمین روز هفته به نام روز روشنایی خداوند نامگذاری شده است. این واژه هنوز به گونه ای دیگر در شب های جمعه برقرار است و هنوز تصور مردمان ما بر این است که شب های جمعه روز ارتباط با خداوند و فوت شدگان است.

ناهید شید (آدینه)ناهید همان آنهیته یا آناهیتا است که ایزد آب قرار گرفته است. در اوستا آناهیتا به صورت دوشیزه ای بسیار زیبا، قدی بلند و اندامی تراشیده نام نهاده شده است و نام دیگر ستاره ونوس نیز آناهیتا یا ناهید است. به این ترتیب، روز جمعه روز روشنایی آب و مظهر بخشندگی و عنایت پروردگار نامگذاری شد.

اینک با بررسی ریشه های این واژگان به این برآبند ساده می رسیم:

کیوان شید = شنبه
saturday = satur +day
satur = کیوان

مهرشید = یکشنبه
sunday = sun +day
sun =خور (خورشید) =مهر

مه شید = دوشنبه
monday = mon + day
moon = ماه

بهرام شید = سه شنبه
tuesday =tues + day
tues = God of war =mars = بهرام

تیرشید = چهارشنبه
wednesday =wednes + day
wednes = day of mercury =mercury = تیر

هرمز شید = پنج شنبه
thursday = thurs + day
thurs = thor =day of jupiter = jupiter = هرمز

ناهید شید یا آدینه = جمعه
friday = fri + day
fri = frig = day of venues = venues = ناهید

* تمامی دنیا وامدار نیاکان ما می باشند...

  منبع : شیراز

روزی شاگردی به سراغ استاد عارف خویش رفت و گفت : استاد من نمی فهمم که چرا شما دوست دارید اینگونه ساده لباس بپوشید " در صورتی که پوشیدن  لباس های مجلل  و فاخر برای شما برازنده تر است " آیا این گونه لباس پوشیدن دلیل خاصی دارد ؟ مرد عارف در این لحظه انگشتر تیره و تار خویش را از دستش در آورد و به شاگردش داد و گفت آن را به سر بازار ببر و از کسبه  بپرس آن را چند میخرند ؟ شاگرد انگشتر را گرفت و به بازار رفت و با خستگی  بازگشت و  بیان داشت " خریداری که برای انگشتر پیدا نشد هیچ ! هیچ کاسبی  هم رغبت ننمود این انگشتر تیره و تار را برای لحظه ای به دست بگیرد و نگاهی به آن بیندازد . آنگاه مرد عارف آهی کشید و به شاگردش گفت حالا انگشتر را برای فروش به درب مغازه زرگری در بازار ببر و نشان بده و قیمت آن  را بپرس "  شاگرد انگشتر را به درب مغازه زرگری برد و قیمت آن را پرسید . زرگر به محض دیدن  انگشتر پیشنهاد خرید آن را به هزار سکه  طلا داد ! شاگرد به نزد استاد خویش برگشت و پیشنهاد زرگر را برای او بازگو نمود. مرد عارف رو به شاگردش کرد و گفت : جواب سوالت را گرفتی " شیرین سرای فارسی استاد سخن  مشرف الدین سعدی رحمت الله علیه فرماید : تن  آدمی شریف است به جان آدمیت  ***   نه همین  لباس  زیباست  نشان آدمیت  "  برای دیدن روح و طلا و گوهر درون وجود هر کس . آدمی در کنار چشم سر به چشم دل هم نیاز دارد تا قلب پر از احساس و دل  پر از درد دیگری را درک نماید . آری : قدر زر زرگر شناسد " قدر گوهر گوهری . قدر قنبر را مولا و سرور و حیدر علی ( ع ) .***

*** در هیاهوی روزگار چه روزها که بیهوده دویدیم " در حالی که گویا ایستاده بودیم " در برابر سختی ها چه غصه ها که نخوردیم اما صبور ایستادیم " چرا که قلبآ ایمان داریم کسی آن بالاست که آگر بخواهد حتی هر آنچه را که غیر ممکن است میشود و گرنه نمیشود " زیر لب آیه شریفه مصحف پر از نور او را زمزمه نمائیم . الهی " تعز من تشاء و تذل من تشاء " خدایا همه خوبان را عزیزدار . ***

*** آرامش نگاه به گذشته است و شکر خدا * و نگاه به آینده و اعتماد به خدا * نگاه به اطراف و جستجوی خدا * نگاه به درون و دیدن خدا * تمام لحظات زندگیتان پر از عطر خدا ***

در هاليفا‌كس ـ شرق كانادا و دهانه و مصب سن‌لران ـ يك قبرستان تاريخي هست كه مردم از آن طرف دنيا به ديدنش مي‌روند، و در ماه آوريل - ارديبهشت گذشته بود‌كه يادبودصدمين سال بنياد اين قبرستان برگزار شد. قبرهاي آن برخلاف تمام قبرستانهاي عالم، اسم ندارند و تنها شماره‌گذاري شده‌اند.

داستان اين است كه صد‌سال پيش، يك كشتي بزرگ با هزاران مسافر از انگلستان راه افتادكه اين جمع توريست را به امريكا برساند و دنيا‌گردي كنند. كشتي راه افتاد؛ اما در اقيانوس اطلس و آبهاي آن، يك كوه بزرگ در كمين او نشسته بود. اين كوه كه كوه يخ نام دارد، پديده نامداري در جغرافياي عالم است. گروئنلند، نزديك قطب شمال كه به اندازه يك قاره وسعت دارد، در تمام سال پوشيده از يخ و برف است و گاهي قطر كوههاي يخ آن به 3000 متر مي‌رسد.

بعضي اوقات در اثرگرم شدن هواي اطراف يا جريانهاي دريايي و تكانهاي زمين و بعض عوامل ديگر،‌ اين كوهها درساحل مي‌شكنند و تكه‌هايي از آن كه به اندازه يك «كوه‌‌به قاعده» طول و عرض دارد، در دريا رها مي‌شود، مردم قله آن را مي‌بينند روي آب، درحالي كه آنچه زير آب پنهان است، هفت برابر آنچه روي آب است، طول و عرض دارد.

اين كشتي به اين كوه يخ نزديك شد و مسافران غافل از آنكه سر بزرگ آن زير لحاف است. مشغول تماشاي كوه يخي شدند كه به يكبار سكان كشتي به كوه يخ در زير آب برخورد و نيروي دو طرف تا بدان حد بود كه كشتي دو تكه شد و به قعر آب فرو رفت. با همه اينها از مجموع 2229 مسافر و 915 تن خدمة آن، 1522 تن درگذشتند كه جسد بعضي در آب پيدا شد و آنها را به نزديكترين خشكي كه هاليفاكس كانادا باشد،‌ رساندند و در آنجا دفن‌كردند و چون اغلب ناشناس بودند، قبرشان با شماره‌گذاري مشخص شد.

اين واقعه در 15 آوريل 1912م /27 فروردين‌ماه 1291ش (دو سال قبل از شروع جنگ بين‌الملل اول) رخ داد و اينك صدسال تمام از آن روزگار گذشته و اين آخرين كوهي بوده كه خود نيزكم‌كم آب شد و با قربانيهايش در دريا فرو رفت، و تنها داستان‌ آن براي ما باقي مانده است.

  گویند : ملانصرالدین عازم شهر بلخ بود، در بین راه دید یک نفر خرش با بار افتاده و به تنهایی نمی تواند آن را از زمین بلند کند. ملا جلو رفت و دم خر را گرفت تا به کمک صاحبش آن خر را بلند کند. از قضا دم خر در دست ملا کنده شد.

صاحب خر با خشونت دم خر را گرفت و گذاشت دنبال ملا و همینطور که ملا داشت می دوید، اسب یک نفر از اهالی شهر فرار کرده بود و صاحب آن دنبال اسب می دوید. ملا از زمین سنگی برداشت و به طرف اسب پرت کرد تا مانع از فرار او بشود. از قضا سنگ به چشم اسب خورد و چشم اسب را کور کرد. این بار صاحب اسب و مالک خر دوتایی گذاشتند دنبال ملا...

ملا وقتی دید خسته شده است به طرف خانه ای که روبه رویش بود دوید و با ضربه محکم به در کوفت تا باز شود و خود را از شر آن دو نفر به داخل بیندازد. از قضا، زنی که نه ماهه حامله بود پشت در ایستاده بود. در به شکم زن حامله خورد و بچه اش را کشت. و شوهر زن هم با صاحبان اسب و خر، ملا را دنبال کردند.

ملا وقتی خود را در محاصره دید به بالای بام پرید ولی فایده ای نداشت. آنان دنبال او به پشت بام پریدند. ملا از بالای بام نگاه می کرد تا جای همواری پیدا کند که از بالای بام بپرد پایین نگاه کرد لحافی را دید زیر بام افتاده بود بدون اینکه فکر کند که داخل لحاف چه پیچیده اند به روی لحاف پرید و شخصی را که مدتی بود مریض شده بود و او را داخل لحاف پیچیده بودند کشت. خویشاوندان شخص بیمار از جلو و دیگر اشخاص از عقب ملا، ملا را دستگیر کردند و او را پیش قاضی بردند.

ملا وقتی دید وضع خیلی خراب است قاضی را به کناری کشید و مبلغ هنگفتی پول به او داد و گفت : مرا از شر این مردم نجات بده. قاضی وقتی پول را از ملا گرفت، صاحبان دعوا را صدا کرد و گفت: «نفر اول بیاید»، نفر صاحب مریض آمد.

قاضی گفت : «چه می گویی ؟» صاحب مریض، قضیه پدرش را که در زیر بام خوابیده بود و ملا از بالا به روی او پرید و او را کشت برای قاضی شرح داد. قاضی گفت : «اینکه کاری ندارد تو ملا را می بری همان جایی که پدرت خوابیده بود او را می خوابانی و خودت می روی از روی بام می پری روی او» مرد صاحب مریض دید اگر این کار را بکند شاید روی ملا نیفتد و جای دیگری بیفتد و عضوی از بدنش ناقص شود، راه خود را گرفت و رفت.

قاضی گفت : «نفر دومی را بیاورید». شوهر زن آمد و جریان زن خود را که بچه سقط کرده بود برای قاضی تعریف کرد. قاضی در جواب گفت : «این خیلی آسان است زنت را به ملا می دهی و بعد از نه ماه که حامله شد و وقت وضع حمل او رسید زنت را تحویل می گیری» صاحب زن فکر کرد که به ضررش تمام می شود هیچ نگفت و با ناراحتی از پیش قاضی خداحافظی کرد.

قاضی دستور داد نفر سوم بیاید. صاحب اسب جلو آمد و حکایت اسب خود را برای قاضی گفت و اظهار داشت که ملا با سنگ چشم اسب او را کور کرده است. قاضی با ملایمت گفت : «تو اسب خودت را به دو شقه مساوی تقسیم می کنی یک شقه آن که کور است به ملا می دهی و نصف پول اسب خود را از ملا می گیری» صاحب اسب خیال کرد اگر اسب را دو شقه بکند و پول شقه ای را که کور است از ملا بگیرد آن وقت نصف دیگرش را چکار بکند. این هم ناراضی از پیش قاضی خداحافظی کرد و رفت.

قاضی دستور داد نفر چهارم را بیاورید شخص صاحب خر وقتی دید جریان از این قرار است و دعوای رفقا با ملا چطوری تمام شد، دم خر خود را داخل جیبش گذاشت و گفت :

جناب قاضی، خر بنده از کرگی دم نداشت!

سرويس پارلماني: گزارش كميسيون برنامه و بودجه، در مورد تفريغ بودجه سال 1389 كل كشور، در جلسه علني ديروز مجلس شوراي اسلامي مطرح و اعلام شد كه در 35 درصد موارد، احكام ماده واحده به‌طور كامل رعايت شده و در 65 درصد موارد اين احكام به تمامي رعايت نشده است.

همچنين به جاي واريز 12‌ميليارد و 215 ميليون و 676 هزار و 471 دلار درآمد ارزي حاصل از فروش نفت خام به حساب ذخيره ارزي، دولت معادل ريالي آن را به حساب درآمد عمومي كشور واريز كرده است كه مغاير با حكم ماده يك قانون برنامه چهارم توسعه، مبني بر واريز مازاد درآمد به حساب ذخيره ارزي و مصرف آن براساس راهكارهاي تعيين شده در قانون است.

در اين ارتباط، تعهدات قطعي شده و پرداخت نشده حساب ذخيره ارزي از 19 ميليارد و 405 ميليون و 800 هزار دلار در سال 1388 به 19 ميليارد و 401 ميليون دلار تا پايان سال 1389 رسيده است.

كميسيون سپس نتيجه‌گيري كرده است كه دولت با استفاده از اين ارز، كسري بودجه خود را جبران كرده است بدون آن‌كه اصلاحيه بودجه به مجلس بياورد.

همچنين به دليل تسويه نشدن حساب خزانه‌داري كل و وزارت نفت از طريق شركت‌هاي دولتي تابع، سهم وزارت نفت از محل مازاد سهم نفت در اختيار آن وزارتخانه قرار نگرفته و مبلغي براي اجراي طرح‌هاي سرمايه‌گذاري براي توسعه ميدان‌هاي نفتي يا حفظ ظرفيت آن‌ها و توسعه ميدان‌هاي مشترك از محل مازاد پرداخت نشده است.

تخلف بانك مركزي

در بخش ديگر اين گزارش آمده است: بانك مركزي جمهوري اسلامي ايران در سال 1389 تمامي ارز حاصل از صادرات نفت خام به مبلغ 42 ميليارد و 335 ميليون و 700 هزار دلار را با سه نرخ بازار بين بانكي، بازار فرعي و حساب مشتريان فروخته است، ولي در محاسبات خود نرخ «بازار بين بانكي» را كه كمترين نرخ است اعمال كرده است كه همين شيوه محاسبه موجب شده است كه ارز بيشتري براي تأمين درآمد فروخته شود.

همچنين به دليل پرداخت نشدن بدهي ناشي از خوراك شركت‌هاي پالايشي به حساب خزانه‌داري كل كشور، سهم شركت ملي نفت ايران از اين محل پرداخت نشده است.

بنابراين گزارش، مبلغ 262 ميليون و 214 هزار و 152 دلار از محل فروش 2 ميليون و 729 هزار و 38/772 بشكه نفت خام، صرف بازپرداخت تعهدات مربوط به قراردادهاي بيع متقابل گازي فازهاي 4 و 5 پارس جنوبي شده كه عملي غيرقانوني تلقي مي‌شود، زيرا بازپرداخت تعهدات بيع متقابل فازهاي مزبور، بايد از محل عوايد همان فازها صورت گيرد.

بانك مركزي جمهوري اسلامي ايران هم به شكل غيرقانوني از 21 دي 1389 به درخواست خزانه‌داري كل كشور و براي تأمين كسري بودجه همان سال، 30 هزار ميليارد ريال از محل منابع داخلي خود را به حساب 36/220 خزانه‌داري كل كشور، واريز و اين مبلغ را از محل وجوه حاصل از صادرات نفت خام در ماه‌هاي بهمن و اسفند 1389 تسويه كرده است.

همچنين اين بانك در 26 بهمن 1389 به درخواست خزانه‌داري كل كشور، 30 هزار ميليارد ريال از حساب 36/220 خزانه‌داري كل كشور برداشت كرده و به حساب 77/142 خزانه‌داري كل كشور، با عنوان تمركز وجوه بابت واريز تنخواه گردان قانون هدفمند كردن يارانه‌ها، واريز كرده كه اين مبلغ تاكنون تسويه نشده است.

براساس اين گزارش، همچنين 64 درصد از اعتبارات عمراني تحقق يافته و هزينه‌هاي دولت 175 هزار و 271 ميليارد ريال بيش از درآمدها بوده كه از محل واگذاري دارايي‌هاي سرمايه‌اي و مالي تأمين شده است.

روزنامه اطلاعات 18 آبان 1391 صفحات 1 و 4

عنايت امام صادق(ع) به سلمان سلام الله عليه غرور آفرين است. در تفسير بسياري آيات چون نشاني از شأن نزول مي‌آورند آنجا که قيد مؤمنين است به اين فرزند اسلام بزرگمرد خطه کازرون اشاره مي‌فرمايد.

در تفسير آيه پنج سوره تين « الا الذين آمنو و عملوا الصالحات، فلهم اجر غير ممنون» فرمودند: اين مومنان سلمان، مقداد، عمار و ابوذر هستند که به آنان پاداش بدون منت داده مي‌شود.در سياق خمسه اميرالمؤمنين فرمود: انا سابق العرب و سلمان سابق فارساِنّ الله تعالي امرني بحبّ اربعه من اصحابي و اخبرني اِنّه يحبهم فقيل يا رسول الله منهم؟ قال: علي و المقداد بن اسود الکندي و سلمان و ابوذر!امام صادق(ع) فرمود: ايمان همچون نردباني داراي ده پله و مرحله است. مقداد در پله هشتم، ابوذر در پله نهم و سلمان فارسي در پله دهم ايمان قرار دارند.الله اکبر! مردي از اين سرزمين بر مرکب يقين با پايي پياده بر مشقت جاده سوار مي‌شود.

تاولي را مي‌خرد که به التيام حوران آرام خواهد يافت. آنانيکه به ديدن سلمان مشتاقترند تا سلمان به ديدار آنان! اين کلام پيامبر است که فرمود: بهشت بر سلمان مشتاقتر از سلمان به بهشت است.

آري اين راهپيمايي، مانايي دارد. چه بسيار شهرها را به دنبال محبوب خود با ناله هاي تاول همراه است. حريّت روح به اسارت جسم مي‌ارزد که دل از زخم زبان بيشتر مي‌لرزد. اما نمي‌داند که عرب را فرهنگ جاهلي از جان رخت ‌ بر نبسته و آنرا که بر نسوج نشسته به راحتي نتوان زدود. و هرچه بود در غربت مدينه باز هم زخم زبان بود اما حريت روحش در کنار رحمه للعالمين، گوشهايش را بر مردم حسود بدبين کج آيين بسته بود.

هرقدر بدگويي و طعنه به سلمان بيشتر مي‌شد و هرچه حسب و نسبش را بيشتر به سخره مي‌گرفتند، بيشتر در کنف عنايت محبوبش قرار مي‌گرفت. مگر چند تن اند آنانيکه حبيب خدا به ايشان «منّي» مي‌گفت؟!

علي منّي، ان فاطمه منّي، حسين مني و سلمان منّـي با ايـن تفـاوت کـه مي فرمود: و انا من علي و فاطمه بضعه مني و انا من حسين!!

چرا به خود نباليم؟ که حاملان چنين ابداليم! امام باقر(ع) فرمود: کان سلمان من المتوسمين چرا به خود بناليم؟ کدام ملتي سلمان بن الاسلام دارد؟ و مگر سلمان، دومي هم دارد؟!«و آخرين منهم لما يلحقوا بهم» عرض کرد: آنها چه افرادي هستند! رسول خدا(ص) در حاليکه دست خود را بر سر سلمان گذاشته بود فرمود: به خدايي که جانم در اختيار اوست، اگر ايمان در ثريا، قرار گرفته باشد افرادي از اينان بدان دست مي يابند! صدق الله و صدق رسول الله.

ميرمؤمنان(ع) فرمود «سلمان الفارسي، کلقمان الحکيم!»

صادق آل محمد(ص) فرمود آخا رسول الله(ص) بين سلمان و ابي ذر، و اشترط علي ابي ذر ان لايعصي سلمان و چون روزي سلمان مشغول پختن غذا بود، ابوذر مشاهده کرد ديگ غذا سرنگون گرديد اما چيزي از آن نريخت و اين تکرار مي شد، سلمان ديگ را بر روي اجاق مي‌گذاشت. ابوذر وحشت‌زده موضوع را با اميرالمؤمنين در ميان گذاشت و علي(ع) چون سلمان را ديد فرمود: يا اباعبداله!

ارفق باخيک.

روزنامه اطلاعات ص1 شنبه 8 مهر 1391 ـ 12 ذي‌القعده 1433ـ 29 سپتامبر 2012ـ شماره 25417

يادداشت سردبير

پای بست

عليرضا خانی

آیا شما هم نیمکت دارید؟

روزی لویی شانزدهم در محوطه ی کاخ خود مشغول قدم زدن بود که سربازی راکنار یک نیمکت در حال نگهبانی دید؛

از او پرسید: تو برای چی اینجا قدم میزنی و از چی نگهبانی میدی؟

سرباز دستپاچه جواب داد: قربان من را افسر گارد اینجا گذاشته و به من گفته خوب مراقب باشم!

لویی، افسر گارد را صدا زد و پرسید: این سرباز چرا این جاست؟

افسر گفت: قربان افسر قبلی نقشه ی قرار گرفتن سربازها سر پستها را به من داده من هم به همان روال کار را ادامه دادم!

مادر لویی او را صدا زد و گفت من علت را میدانم، زمانی که تو 3 سالت بود این نیمکت را رنگ زده بودند و پدرت به افسر گارد گفت نگهبانی را اینجا بگذارند تا تو روی نیمکت ننشینی و لباست رنگی نشود! و از آن روز 41 سال میگذرد و هنوز روزانه سربازی اینجا قدم میزند!

...

فلسفه ی عمل تمام شده ولی عمل فاقد منطق هنوز ادامه دارد!

روزانه چه کارهای بیهوده ای را انجام می دهیم، بی آنکه بدانیم چرا؟

آیا شما هم این نیمکت را در روان خود، خانواده و جامعه مشاهده میکنید؟

  منبع : دفتر آبی

تحلیلی بر آمار خروج دانشجویان از کشور

حکایت عجیبی است، شاید هم مرغ همسایه غاز است. آنها که دوست داشتند بروند و نتوانسته اند، فکر می کنند عمر و وقت و انرژی شان بر فنا رفته و آنها که رفته اند، دوز نوستالژی خونشان بالاست و مدام دلشان برای آلودگی هوا و حتی بی نظمی همین شهرهای شلوغ تنگ می شود.

کسی می داند چند نفر ایرانی در جایی غیر از ایران زندگی می کنند؟ همین است دیگر، تا همین چند روز پیش کسی از آمار رسمی این ماجرا خبر نداشت تا اینکه معاون امور اسناد هویتی سازمان ثبت احوال آمد روبروی یک خبرنگار نشست و بعد از سال ها به عنوان یک مقام پاسخگو درست و حسابی درباره اینکه ما کجای این قضیه ایستاده ایم و قص علی هذا! توضیح داد.

این مطالبی هم که می خوانید، قسمت هایی از همان مصاحبه است با تعدادی دیگر از مصاحبه های مسئولان با خبرگزاری های دیگر؛ پس بدون هیچ دخل و تصرفی ببینیم که با مهاجرین مغزی و این جور چیزها چند چندیم. اما درست چند روز بعد از آمار سازمان ثبت احوال، قائم مقام بنیاد ملی نخبگان ـ دکتر سعید سهراب پور ـ اعلام کرد آمار خروجی نخبگان از 40 درصد به 20 درصد رسیده است.

جوان ها کجا! ایستاده اند؟

رضا امیرخانی در مقدمه کتابش نوشته است: «نشت نشا را معادلی گرفته ام برای پدیده مهاجرت نخبگان یا فرار مغزها. تعبیر فرار را هیچ گاه نپسندیدم. فرار بار معنایی تندی دارد، خیلی تندتر از مسافرت قانونی بر و بچه ها. (...) نشت را در فرهنگ معنا کرده اند سرایت آب و آتش از جایی به جای دیگر، نشت را معقول تر دیدم از مهاجرت و فرار، چرا که نشت به خلاف مهاجرت که با هجرت همنشینی ذهنی دارد و مثبت است، عیب ظرف را نیز می نمایاند و برخلاف فرار که تند و منفی است، حرکت نرم و آرام یک جریان را نشان می دهد. (...) نشا همان قلمه ای است که میزنند تا پسان فردا که گرفت، محصولشان بدهد. (...) اما ترکیب نشت نشا چندان دقیق و اصیل نیست. دقیق نیست، چرا که نشا را به سیالات نسبت می دهند. نه به جامدات و بل به جمادات، چه رسد به صاحبان ارواح...»

اگر نشانگری نصب شده بود که با بالا رفتن میزان مهاجرت مغزها یا به قول رضا امیرخانی "نشت نشا" صدای هشدارش بلند می شد، باور کنید صدای بیب بیب بلندی تا کنون گوش فلک را کر کرده بود! خودتان قضاوت کنید: از مجموع 225 دانش آموز ایرانی که در سال های 1372 تا 1386 در 53 المپیاد جهانی شرکت کردند بیش از 140 نفر معادل 62/2 درصد آنها هم اکنون در یکی از دانشگاه های مطرح دنیا در آمریکا و کانادا تحصیل می کنند.

هم اکنون 69/2 درصد مدال آوران در المپیاد فیزیک، 76/6 درصد ریاضی، 50 درصد کامپیوتر و 50 درصد شیمی خارج از مرز جغرافیایی کشور و اکثراً عضو دانشگاه ها و مراکز تحقیقاتی برتر و تأثیر گذار دنیا همچون دانشگاه هاروارد، استنفورد، ام آی تی، کالیفرنیا، کمبریج، جان هاپکینز و پرینستون در آمریکا و دانشگاه تورنتو و سایمون فریز در کانادا هستند. البته به این نکته هم باید توجه کرد که حضور این تعداد از نخبه ها در خارج از ایران لزوماً به معنی بر نگشتنشان نیست.

آمریکا حدود 10 هزار دانشجوی ایرانی، بیش از 250 هزار مهندس و پزشک ایرانی و بالای 170 هزار ایرانی با تحصیلات عالی را در خود جای داده است. در اوکراین حدود 5 هزار دانشجوی ایرانی تحصیل می کنند. دانشگاه های هند و مالزی هم که به نوعی شعبه خودمان در مرز جغرافیایی دیگری هستند! مطابق آماری که سال گذشته ارائه شده و حتماً تا امسال رشد چشمگیری داشته، حدود 10 هزار دانشجو در هند به سر می برند و 10 هزار دانشجوی کارشناسی و 3500 دانشجوی تحصیلات تکمیلی ایرانی در مالزی شاغل به تحصیل هستند. از تعداد دقیق دانشجویان تحصیلی مقیم کشورهای امارات، عراق، پاکستان، کویت، قطر، سوئد، روسیه، بحرین، انگلیس، اسپانیا، ایتالیا و فیلیپین هم که ... بگذریم.

نکته جالب توجه اینجاست، مطابق آماری که هفته گذشته منتشر شد، 94 درصد از المپیادی های رفته از ایران از فارغ التحصیلان دانشگاه شریف بوده اند و بیش از نیمی از آنها روانه آمریکا شده اند.

پازل هزار تکه

برخی منابع می گویند حدود 3 تا 6 میلیون ایرانی در خارج از ایران زندگی می کنند. عده ای هم هستند که این آمار را نجومی و تخیلی دانسته و معتقدند خروجی مان نمی تواند بیش از 2 میلیون باشد. البته گاهی از لا به لای گزارش های داخلی و خارجی آمار و ارقامی به دست می آید که با کنار هم قرار دادن شان شاید بتوانیم این پازل هزار تکه را کمی مرتب کنیم. مثلاً طبق آمار رسمی اداره گذرنامه، در سال 87 روزانه 2 نفر با مدرک دکترا، 15 نفر با مدرک کارشناسی ارشد، و صدها نفر با مدرک کارشناسی از کشور مهاجرت کرده اند یا می گویند مطابق بررسی ها از اول سال 88 هر روز سه دانش آموخته دوره دکترا و پنج کارشناسی ارشد رفته اند خارج. صندوق بین المللی پول هم گزارش داده که سالانه حدود 180هزار نخبه تحصیل کرده ایران را ترک می کنند که گویا حدود 50 میلیارد دلار ارز از کشور خارج شده است.

بررسی های دیگر هم نشان می دهد بیشتر از 4/5 میلیارد دلار از سرمایه های ایران به صورت نیروی انسانی متخصص به آمریکا و 6 میلیارد دلار دیگر به کشورهای اروپایی منتقل شده است. مجموع این سرمایه برابر با یک ششم کل بودجه کشور در سال گذشته و برابر با بیش از 200 میلیون بشکه نفت است. البته کسانی که کارشان ارائه آمار در این زمینه است ترجیح داده اند سکوت کننده و به همین دلیل دانسته های ما محدود به منابع غیر رسمی یا پراکنده است.

مبدأ: ایران/ مقصد ...؟

سؤالی که پیش می آید اینجاست که هموطنانی که از ایران خارج می شوند،ک دام کشورها را برای سکونت انتخاب می کنند؟ اما آماری که هفته گذشته معاون امور اسناد هویتی سازمان ثبت احوال درباره ایرانیان خارج از کشور در اختیار رسانه ها قرار داده، نشان می دهد که کشورهای آمریکا، امارات متحده عربی، انگلیس، کانادا، آلمان، فرانسه و سوئد با میزبانی از 3 میلیون و 495 هزار ایرانی، اصلی ترین مقصد ایرانیان مهاجر است. همان طور که احتمالاً حدس می زنید آمریکا در صدر این لیست قرار داشته و بعد از آن کشور امارات است. محسن کرمی گفته بیشترین تعداد مهاجرین ایرانی با یک میلیون و 400 هزار نفر جمعیت مربوط به کشور آمریکاست و بعد از آن امارات متحده عربی قرار دارد که 800 هزار ایرانی دارد. انگلیس و کانادا با 410 هزار، آلمان با 210 هزار، فرانسه با 155 هزار و سوئد با 110 هزار ایرانی بیشترین کشورهایی هستند که ایرانیان در آنجا حضور دارند.

  منبع : الف

بز ژیمناستیک کار

ژیمناستیک یکی از ورزش های بسیار سخت است که نیاز به بدنی آماده و همچنین با انعطاف بسیار بالا است.

بزها حیواناتی هستند که به انجام کارهای عجیب و بالا رفتن از کوه های سنگی معروف هستند. آن ها این کار را با بدن بسیار قوی خودشان انجام می دهند. این بار یک بز استعداد و بدن آماده خودش را در راه ژیمناستیک کشف کرده است و حرکات قشنگی را انجام می دهد.

این بز "کاتکین" در یکی از مزارع غربی شهر "یورک شایر" در انگلستان زندگی می کند و صاحب مزرعه می گوید بیشتر کارهایی که این بز انجام می دهد با همکاری دوست قدیمی اش است.

این بز از دوران بچگی به همراه یک اسب بزرگ شده است و هم اکنون نیز بهترین دوستهای یکدیگر هستند. "کاتکین" با بدن آماده ای که دارد می تواند تا ارتفاع یک متر و نیمی از سطح زمین بپرد و بر پشت این اسب سوار شود.

صاحب این مزرعه می گوید این دو هر روز این بازی را انجام می دهند و تقریبا روزی 20 دقیقه "کاتکین" بر پشت دوستش سوار است.

  منبع : باشگاه خبرنگاران

خاطـره ای تفـکربرانگیـز از پـروفسور حسـابی

پروفسور حسابی؛ ملقب به پدر فیزیک ایران بعد از ملاقاتی كه با انیشتین داشتند و پس از آنكه انیشتین به ایشان نوید می دهند كه نظریه شما در آینده ای نه چندان دور، علم فیزیك را در جهان متحول خواهد كرد، به پروفسور پیشنهاد می دهد كه برای تكمیل نظریه خود در آزمایشگاه مجهز دانشگاه شیكاگو به كار خود ادامه دهد. در ادامه ایمیل خاطره ای بسیار آموزنده از ایشان در دانشگاه شیکاگو نقل شده كه هر ایرانی را به فكر وا می دارد. امیدوارم شما دوستان هم فرصت خوندنش رو از دست ندهید ...

دانشگاه شیکاگو بسیار پیشرفته بود. مهم تر از هر چیزی آزمایشگاه های متعدد و معتبر آن بود.

من در لابراتوار بسیار پیشرفته اپتیک، مشغول به کار شدم. در خوابگاه دانشگاه هم اتاق مجهزی برای اقامت، به من داده بودند.

از نظر وسایل رفاهی، مثل اتاق یک هتل بسیار خوب بود. آدم باورش نمی شد، این اتاق در دانشگاه باشد. معلوم بود که همه چیز را، برای دلگرمی محققین و اساتید، فراهم کرده بودند.

نکته خیلی مهم و حائز اهمیت، آزمایشگاه ها و چگونگی تجهیزات آن بود. یک نمونه از آن مربوط به میزی می شد که در آن آزمایشگاه به من داده بودند. این میز کشوی کوچکی داشت.

از روی کنجکاوی آنرا بیرون کشیدم و با کمال تعجب، چشمم به یک دسته چک افتاد. دسته چک را برداشتم و متوجه شدم تمام برگه های آن امضا شده است!

فوراً آنرا نزد پروفسوری که رئیس آزمایشگاه ها و استاد راهنمای خودم بود بردم. چک را به او دادم و گفتم: ببخشید استاد، که بی خبر مزاحم شدم. موضوع بسیار مهمی اتفاق افتاده است. ظاهراً این دسته چک مربوط به پژوهشگر قبلی بوده و در کشوی میز من جا مانده است. و اضافه کردم، مواظب باشید، چون تمام برگ های آن امضا شده است، یک وقت گم نشود.

پروفسور با لبخند تعجب آوری، به من گفت: این دسته چک را دانشگاه برای شما، مانند تمام پژوهشگران دیگر دانشگاه، آماده کرده است، تا اگر در هنگام آزمایش ها به تجهیزاتی نیاز داشتید، بدون معطلی به کمپانی سازنده تجهیزات اطلاع بدهید. آن تجهیزات را، برای شما می آورند و راه می اندازند و بعد فاکتوری به شما می دهند. شما هم مبلغ فاکتور شده را روی چک می نویسید و تحویل کمپانی می دهید. به این ترتیب آزمایش های شما با سرعت بیشتری پیش می روند.

توضیح پروفسور مرا شگفت زده کرد و از ایشان پرسیدم: بسیار خوب، ولی این جا اشکالی وجود دارد، و آن امضای چک های سفید است؛ اگر کسی از این چک سوء استفاده کرد، شما چه خواهید کرد؟با لبخند بسیار آموزنده ای چنین پاسخ داد: "بله، حق با شماست. ولی باید قبول کنید، که درصد پیشرفتی که ما در سال بر اساس این اعتماد به دست می آوریم، قابل مقایسه با خطایی که ممکن است اتفاق بیفتد نیست."

"این نکته، تذکر یک واقعیت بزرگ و آموزنده بود. نکته ای ساده که متاسفانه ما در کشورمان نسبت به آن بی توجه هستیم."

یک روز که در آزمایشگاه مشغول به کار بودم، دیدم همین پروفسور از دور مرا به شکلی غیر معمول، نگاه می کند. وقتی متوجه شد که من از طرز دقت او نسبت به خودم متعجب شده ام، با لبخندی بسیار
جذابی کنارم آمد و گفت: آقای دکتر حسابی، شما تازگی ها چقدر صورتتان شبیه افراد آرزومند شده است؟ آیا به دنبال چیزی می گردید، یا گم گشته خاصی دارید؟

من که از توجه پروفسور تعجب کرده بودم با حالت قدرشناسی گفتم: بله، من مشغول تجربه ی نظریه ی خودم در مورد عبور نور از مجاورت ماده هستم. برای همین، اگر یک فلز با چگالی زیاد، مثل شمش طلا با عیار بالا داشتم، از آزمایش های متعدد، روی فلزهای معمولی خلاص می شدم و نتایج بهتری را در فرصت کمتری به دست می آوردم؛ البته این یک آرزوست.

او به محض شنیدن خواسته ام، گفت: پس چرا به من نمی گویید؟

گفتم آخر خواسته من، چیز عملی نیست. من با شمش آلومینیوم، میله برنز و میله آهنی تجربیاتی داشته ام. ولی نتایج کافی نگرفته ام و می دانم که دستیابی به خواسته ام غیر ممکن است.

پروفسور وقتی حرف های مرا شنید از ته دل خنده ای کرد و اشاره کرد که همراه او بروم.

با پروفسور به اتاق تلفنخانه دانشگاه آمدیم. پروفسور با لبخند و شوق، به خانمی که تلفنچی و کارمند جوان آنجا بود، سفارش شمش طلا داد و خداحافظی کرد و رفت.

من که هنوز باورم نمی شد، فکر می کردم پروفسور قصد شوخی دارد و سربه سرم می گذارد. با نومیدی به تعطیلات آخر هفته رفتم.

در واقع 72 ساعت بعد، یعنی روز دوشنبه که به آزمایشگاه آمدم، دیدم جعبه ای روز میز آزمایشگاه است. یادداشتی هم از طرف همان خانم تلفنچی، روی جعبه قرار داشت که نوشته بود امیدوارم این شمش طلا، به طول 25 سانتی متر و با قطر 5 سانتی متر با عیار بسیار بالایی به میزان 24، که تقاضا کرده اید، نتایج بسیار خوبی برای کار تحقیقی شما بدست دهد.

با ناباوری ولی اشتیاق و امید به آینده ای روشن کارم را شروع کردم. شب و روز مطالعه و آزمایش می کردم تا بهترین نتایج را بدست آورم.

حالا دیگر نظریه ام شکل گرفته بود و مبتنی بر تحقیقات علمی عمیق و گسترده ای شده بود.

بعد از یکسال که آزمایش های بسیار جالبی را با نتایج بسیار ارزشمندی به دست آورده بودم، نزد آن خانم آوردم و شمش طلای خرده شده و تکه تکه را که هزار جور آزمایش روی آن انجام داده بودم را داخل یک
جعبه روی میز خانم تلفنچی گذاشتم.

به محض اینکه چشمش به من افتاد مرا شناخت و با لبخند پر مهر و امیدی، از من پرسید: آیا از تحقیقات خود، نتایج لازم را بدست آوردید؟

فوراً پاسخ دادم: بلی، نتایج بسیار عالی و شایان توجهی، بدست آوردم. به همین دلیل نزد شما آمده ام که شمش را پس بدهم، ولی بسیار نگران هستم. زیرا این شمش، دیگر آن شمش اولی نیست، و در جعبه را باز کردم و شمش تکه تکه شده را به او نشان دادم و پرسیدم حالا باید چه کار کنم؟ چون قسمتی از این شمش را بریده ام، سوهان زده ام و طبیعتاً مقداری از طلاها دور ریخته شده است.

خانم تلفنچی با همان روی خوش لبخند بیشتری زد و به من گفت: اصلاً مهم نیست، نتایج آزمایش شما برای ما مهم است. مسئولیت پس دادن این شمش با من است.

وقتی با قدم های آرام و تفکری ژرف از آنچه گذشته است، به خوابگاه می آمدم، به این مهم رسیدم، که علت ترقی کشورهای توسعه یافته، همین اطمینان خاطر و احترام کارکنان مراکز تحقیقاتی می باشد و بس، یعنی کافیست شما در یک مرکز آموزشی، دانشگاهی و یا تحقیقاتی کار کنید، دیگر فرقی نمی کند که شما تلفنچی باشید یا استاد.

چون تمام مجموعه آن مراکز در کشورهای پیشرفته دارای احترام هستند و بسیار طبیعی است که وقتی دست یک پژوهشگری در امر تحقیقات و یا تمام تجهیزات باز باشد و دارای احترامی شایسته باشد، حاصلی به جز توسعه علمی در پی نخواهد داشت.

منبع: كتاب استاد عشق تالیف ایرج حسابی

عارف درویش فقیریست که در کلبه فقیرانه اش تنها دار و ندارش خداست چه زیباست این دارائی. بنازم به این ثروت و دارائی در دو جهان . آنکه که تو را شناخت جان چه کند/ فرزند و عیال و خانمان را چه کند /دیوانه کنی هر دو جهانش بخشی / دیوانه تو هر دو جهان را چه کند

 انسان با تلاش روزمره به دنبال دنیائی است که روز به روز از آن دورتر می شود ولی غافل است از آخرتی که روز به روز به آن نزدیکتر می شود . 

از آنجا که ضریب هوشی انسان های معمولی بین ۸۵ تا ۱۱۵ است، فردی که ضریب هوشی ۲۵۰ داشته باشد، قطعا نابغه محسوب می شود .    

به گزارش برنا،ویلیام جیم سایدیس، باهوش ترین فرد تاریخ بود که توانست در یک سالگی بنویسد، در ۵ سالگی به ۵ زبان رایج دنیا صحبت کند و در ۱۱ سالگی استاد دانشگاه هاروارد شد. سایدیس در سال ۱۸۹۸ در آمریکا به دنیا آمد و در سن ۴۶ سالگی نیز از دنیا رفت ..

او توانایی خارق العاده ای در یادگیری ریاضیات و زبان داشت. اولین بار به خاطر رشد مغزی زود هنگام نامش بر سر زبان ها افتاد و بعدها به خاطر تمرکز بر روی ذهنش به شهرت رسید اما در نهایت خود را از انظار عمومی دور کرد و از ریاضیات هم دلزده شد ریاضیات نیز عقب کشید و با چندین نام مستعار مطلب می نوشت. از دیگر ویژگی ها او این است که می توانست در ۱۸ ماهگی نیویورک تایمز بخواند و در ۸ سالگی به ۸ زبان صحبت کند. جالب اینکه بعدها خودش زبان دیگری را به وجود آورد که نامش را vendergood گذاشت .  

ناگفته نماند، ضریب هوشی انسان های نابغه بین ۱۵۵ تا ۲۰۰ است ولی سایدس در این زمینه رکورد باهوش ترین های دنیا را شکسته است. برای نمونه بد نیست بدانید که ضریب هوشی گالیله را ۱۸۰ تخمین می زنند و ضریب هوشی بیل گیتس بنیان گذار شرکت نرم افزاری مایکروسافت نیز ۱۶۰ است .

وطن، منشور آزادی کوروش

وطن منشور آزادی کوروش / شکوه جوشش خون سیاوش وطن خرم ز دین بابک پاک / که رنگین شد ز خونش چهره خاک

شبی دل بود و دلدار خردمند / دل از دیدار دلبر شاد و خرسند

که با بانگ بنان و نام ایران / دو چشمم شد ز شور عشق گریان

چو دلبر شور اشک شوق را دید / به شیرینی ز من مستانه پرسید

بگو جانا که مفهوم وطن چیست / که بی مهرش دلی گر هست، دل نیست

به زیر پرچم ایران نشستیم / و در را جز به روی عشق بستیم

به یمن عشق، در ناب سفتیم / و در وصف وطن اینگونه گفتیم

وطن یعنی درختی ریشه در خاک / اصیل و سالم و پر بهره و پاک

وطن خاکی سراسر افتخار است /که از جمشید و از کی یادگار است

وطن یعنی سرود پاک بودن / نگهبان تمام خاک بودن

وطن یعنی نژاد آریایی / نجابت، مهرورزی، باصفایی

وطن یعنی سرود رقص آتش / به استقبال نوروز فره وش

وطن خاک اشو، زرتشت جاوید / که دل را می برد تا اوج خورشید

وطن یعنی اوستا خواندن دل / به آیین اهورا ماندن دل

وطن شوش و چغازنبیل و کارون / ارس، زاینده رود و موج جیهون

وطن تیر و کمان آرش ماست / سیاوش های غرق آتش ماست

وطن فردوسی و شهنامه اوست / که ایران زنده از هنگامه ی اوست

وطن آوای رخش و بانگ شبدیز / خروش رستم و گلبانگ پرویز

وطن شیرین خسرو پرور ماست / صدای تیشه افسونگر ماست

وطن چنگ است بر چنگ نکیسا / سرود باربدها خسرو آسا

وطن نقش و نگار تخت جمشید / شکوه روزگار تخت جمشید

وطن را لاله های سرنگون است / ز یاد آریو برزن به خون است

وطن منشور آزادی کوروش / شکوه جوشش خون سیاوش

وطن خرم ز دین بابک پاک / که رنگین شد ز خونش چهره خاک

وطن یعقوب لیث آرد پدیدار / و یا نادر شه پیروز افشار

به یک روزش طلوع مازیار است / دگر روزش ابومسلم بکار است

وطن یعنی دو دست پینه بسته / به پای دار قالی ها نشسته

وطن یعنی هنر یعنی ظرافت / نقوش فرش در اوج لطافت

وطن در هی هی چوپان کرد است / که دل را تا بهشت عشق برده است

وطن یعنی تفنگ بختیاری /غرور ملی و دشمن شکاری

وطن یعنی بلوچ با صلابت / دلی عاشق، نگاهی با مهابت

وطن یعنی خروش شروه خوانی / زخاک پاک میهن دیده بانی

وطن یعنی بلندای دماوند / ز قهر ملتش ضحاک در بند

وطن یعنی سهند سرفرازی / چونان ستارخانش پاک بازی

وطن یعنی سخن یعنی خراسان / سرای جاودان عشق و عرفان

وطن گلواژه های شعر خیام / پیام پر فروغ پیر بسطام

وطن یعنی کمال الملک و عطار / یکی نقاش و آن یک محو دیدار

در این میهن دو سیمرغ است در سیر/ یکی شهنامه دیگر منطق الطیر

یکی من را ز دشمن می رهاند / یکی دل را به دلبر می رساند

خراسان است و نسل سربداران / ز جان بگذشتگان در راه ایران

وطن خون دل عین القضات است / نیایش نامه پیر هرات است

وطن یعنی شفا، قانون، اشارت / خرد بنشسته در قلب عبارت

نظامی خوش سرود آن پیر کامل / زمین باشد تن و ایران ما دل

وطن آوای جان شاعر ماست / صدای تار بابا طاهر ماست

اگر چه قلب طاهر را شکستند / و دستش را به مکر و حیله بستند

ولی ماییم و شعر سبز دلدار / دو بیت طاهر و هیهات بسیار

وطن یعنی تویی گنجینه راز / تفعل از لسان الغیب شیراز

وطن آوای جان می پرستان / سخن از بوستان و از گلستان

وطن دارد سرود مثنوی را / زلال عشق پاک معنوی را

تو دانی مولوی از عشق لبریز / نشد جز با نگاه شمس تبریز

مرا نقش وطن در جان جان است / همان نقشی که در نقش جهان است

وطن یعنی سرود مهربانی / وطن یعنی شکوه همزبانی

وطن یعنی درفش کاویانی / سپید و سرخ و سبزی جاودانی

به پشت شیر خورشیدی درخشان / نشان قدرت و فرهنگ ایران

زعطر خاک میهن گر شوی مست / کویر لوت ایران هم عزیز است

وطن دارالفنون، میرزا تقی خان / شهید سرفراز فین کاشان

وطن یعنی بهارستان، مصدق / حضوری بی ریا چون صبح صادق

زخاک پاک ما پروین بخیزد / بهار آن یار مهر آیین بخیزد

که از جان ناله با مرغ سحر کرد / دل شوریده را زیر و زبر کرد

وطن یعنی صدای شعر نیما / طنین جان فضای موج دریا

ز دریای وطن خیزد همی در / چو آژیر و چو دریادار بایندر

وطن یعنی تجلی گاه ملت / حضور زنده ی آگاه ملت

وطن یعنی دیار عشق و امید / دیار ماندگار نسل خورشید

وطن یعنی خزر، صیاد جنگل/ خلیج فارس، رقص نور مشعل

کنون ای هم وطن، ای جان جانان / بیا با ما بگو پاینده ایران

یک شبی مجنون نمازش را شکست. بی وضو در کوچه ی لیلا نشست . عشق آن شب مست مستش کرده بود...فارغ از جام الستش کرده بود ... گفت: یا رب از چه خوارم کرده ای ؟ بر صلیب عشق دارم کرده ای ؟ خسته ام  زین عشق دل خونم نکن ... مرد این بازیچه دیگر نیستم ... این تو و لیلای تو ... من نیستم !!! گفت : ای دیوانه . لیلایت منم ... در رگ پنهان و پیدایت منم ... سالها با جور لیلا ساختی ... من کنارت بودم نشناختی ... عشق لیلا در دلت انداختم... کردمت آواره صحرا نشد ... گفتم عاقل میشوی اما نشد ... سوختم در حسرت یک یا ربت ... غیر لیلا بر نیامد از لبت ... آن لیلا خوارت کرده بود ... درد عشقش بی قرارت کرده بود ... روز و شب او را صدا کردی ولی ... دیدم امشب با منی گفتم بلی ... مطمئن بودم به من سر میزنی ... در حریم خانه ام در میزنی ...

      گویند روزی بنده ای رو به آسمان کرد و گفت خدایا : بیا جهان را قسمت کنیم ، بنده گفت : ای خدا آسمان مال من و ابرهایش مال تو ! دریا مال من ، ولی موج هایش مال تو ! ماه مال من ، اما خورشید مال تو ! گویند : جبرئیل آمد و به آن بنده لبخندی زد و از خدا ندا آورد : ای محبوب من تو بندگی بکن ، همه جهان مال تو ... حتی خود من ! الهی شکرت . 

 من اسیر ظلمت شبهای سیاهم ، ای ماه پس کجا هستی ؟ من برای این شبهای سیاه روزگار به اعتبار تو فانوس نیاوردم پس کجایی ای ماه * الهم عجل لولیک الفرج * 

نیمه شعبان المعظم برابر با 15 تیر 1391 ولادت مولا صاحب الامر امام زمان (عج ) ابا صالح المهدی مبارک ... 

    شیخ اجل سعدی در باب اول بوستان در خصوص ، عدل و تدبیر و رای فرماید : مکن تا توانی دل خلق ریش * و گر می کنی ، میکنی بیخ ریش * بر آن باش تا هرچه نیت کنی * نظر در صلاح رعیت کنی * خدا ترس را بر رعیت گمار * که معمار ملکست پرهیزکار * ریاست به دست کسانی خطاست * که از دستشان دست ها برخداست ... 

     خدایا هرگز نگویمت که دست من بگیر ، عمریست که دستم گرفته ای مبادا که رهایم کنی ...   

     با صلابت و زیبا چون آبشار     

در سقوط هم می توان سهمگین و با شکوه و با صلابت و زیبا بود ، این را آبشار به من آموخت .